Het is knuffeltijd...
Woensdag 28 April 2010 om 11:03"Het is knuffeltijd!", roept Gerjanne dan tegen Joris.
Ja, ja er wordt wat afgeknuffeld. 
En ik....ik knuffel met de natuur...zelfs met bijen.
De magnoliabloemen laten hun blaadjes alweer vallen en laten zo hun hart zien.
Even later kwam er een bij aangevlogen. Het is zorgwekkend gesteld met de bijenstand. Op deze site staat veel informatie over bijen.
Dit zou een honingbij kunnen zijn, maar het kan net zo goed een ander soort zijn. Er zijn verschrikkelijk veel soorten.
Op deze site heeft de natuurfotograaf er al heel veel staan inclusief foto's.
Aan de noordkant van ons huis, komt pas aan het eind van de dag een beetje zonneschijn. Het mos doet het goed in het gras. En op deze zure grond willen ook de sneeuwklokjes welig tieren.
De afgelopen 16 jaar maaiden we daar het gras zodra de sneeuwklokjes waren uitgebloeid. Dit jaar wachtten we ongewild wat langer en tot onze verrassing kwam dat gedeelte vol te staan met pinksterbloemen.
Ik was net klaar met het fotograferen van de bij op de magnolia. Liefdevol liet ik mijn blik glijden over de pinksterbloemen en zag een felgele gast komen aanvliegen. Met mijn macrolens besloop ik de gele rakker. Maar een paar foto's kon ik maken en toen vloog deze weer weg. Na lang speuren op verschillende bijensites heb ik nog niet de naam kunnen vinden. Ik zag eigenlijk nergens een zandbij (want daar ben ik wel achter) met zo'n felgele kleur. Misschien dat de felgele kleur veroorzaakt wordt door stuifmeel. Wat denken jullie?
Tussen de pinksterbloemen bloeit een reuzenmadelief. Zo groot heb ik ze nog nooit gezien. Ik heb er een gewone madelief naast gezet om een indruk te geven van de afmeting.
Tijdens het fotograferen, denkend aan de woorden ma-de-lief, kwam ik in gedachten uit bij onze zoon. Meerdere keren per dag zegt hij tegen mij: "Mamma, je bent de liefste mamma van het hele, hele, hele heelal"". Hoezo overtreffende trap?
Volgens mij heet dit "psychologisch knuffelen". 