boomkruiper: Jij had een supperdrukke … marjolein vh pl.: Wat mooi...al die kleurtj… Annemarie: Het ziet er echt stralend… H@@Pee: Zo te zien was er meer wi… H@@Pee: Een prachtige serie heb j… Tiny : Wat een mooi serie.
Dat d… Tiny : Leuk, is niet zo groots o… Jan K.: Altijd een mooi kleurrijk… Hanny: Onvoorstelbaar wat een mo… Hendrika: Duidelijk geen zelfgemaak…
Hebben jullie al eens geprobeerd om geluid te krijgen uit de oranje toeter van TNT?
Het lukt Joris in ieder geval wel. Het zal wel in de genen zitten want hij wordt door twee kanten erfelijk "belast" met toeterende voorouders. Toeteren mag je uiteraard niet zeggen, het heet musiceren op een blaasinstrument oftwel "Blazen".
In mijn archief heb ik geen foto van een musicerende moeder van Joris. Daarom maar een foto van zijn twee "blazende" tantes. Dat is al wel een tijdje geleden...
Ik vond in mijn digitale archief nog wel een foto van zijn musicerende vader. Hij doet dat mijn hart en ziel en als het moet...mét pruik.
Tot slot een filmpje van Joris met de toeter. Op de achtergrond hoor je de stemmen van zijn voetballende broer en neef. En om daar tussen door te scharrelen kan soms gevaarlijk zijn...
Vanavond besloot ik nogmaals op stap te gaan om een eventuele extra rode zonsondergang vast te leggen. Ik combineerde dat met een bezoek aan mijn ouderlijk huis. In mijn geboorteplaats zijn sommige huizen in die ruim veertig jaar wel wat groter geworden... Geen oorspronkelijke bewoners, maar import. Leuk zo'n "huisje" aan het water.
En deze bewoners hebben ook aan een huisje voor de ooiervaars gedacht.
Tegen zonsondergang parkeerde ik mijn auto vlakbij een petgat. Een koppeltje ganzen met hun jongen werden door mij gestoord en zwommen naar de overkant.
Een foeragerende zwaan ging rustig door met zijn taak, maar zwom wel steeds wat verder van mij vandaan.
Gisteravond zakte de zon tegen zonsondergang juist onder de bewolking. Vanavond was de lucht onbewolkt en zakte de zon op het laatst moment in de bewolking.
De lucht kleurde op deze avond niet zo spectaculair rood dan gisteravond.
Sinds gisteravond heb ik wederom problemen met mijn Canon 20D. Na het maken van één foto geeft de camera "Error 99" aan. Als ik de camera uit zet en weer aan, kan ik weer één foto maken. Jullie begrijpen dat ik hiervan verschrikkelijk baal. Vanavond zijn we lange tijd aan het uitsluiten geweest en aan het zoeken op internet naar de oorzaak. Wordt vervolgd.
Omdat we zelf in een oldtimer rijden en omdat we nog vroeg waren, mochten we onze auto parkeren vlakbij de dorpskern.
Een optocht van tractors ging net van start om een rondrit door een klein stukje Drenthe te maken. Daarvoor stonden ze allemaal aan de zijkant opgesteld. De kartonnetjes die op de foto te zien zijn lagen onder de tractors om vet en diesel op te vangen.
Een lange stoet van ronkende diesels trok aan ons voorbij. In oude kledij: boer'nkiel en ... spijkerbroek.
Oldtimer auto's.
Mijn vader reed vroeger ook in zo'n Daf. Hij heeft op oudere leeftijd zijn rijbewijs gehaald en kreeg autorijles in een automaat. Toen hij zijn rijbewijs haalde werd er een tweede auto gekocht. In die tijd waren er nog geen andere auto's met automatische transmissie, dus had je niet zoveel keus. Hij vond de Daf een prima vervoermiddel, zijn dochters vonden dit vervoermiddel wat minder geslaagd. De geschiedenis herhaalt zich, mijn vervoermiddel, de oldtimer vinden onze kinderen ook wat minder geslaagd.
De hele nieuwbouw van Ruinerwold stond vol met oldtimers. Het weer was prachtig dat versterkte de gezellige sfeer in het dorp.
Een Cadillac.
In onze tuin staan een paar lelies. Ooit eens als kamerplant in de tuin geplant. Ik hou niet zo van lelies in de tuin, wellicht omdat ze bij ons altijd zo zijn aangevreten.
Lelies worden veel gebruikt in boeketten bloemen. Toen ik eerder nog op een verpleegafdeling werkte met bloemen op nachtkastjes waren we daar weer niet zo blij mee. Even met je uniform tegen de stuifmeeldraden aan gaan staan en het stuifmeel tekende zich duidelijk af op het witte uniform. "Vooral niet wrijven", was het devies. Gelukkig heb je in de verpleging altijd een rolletje tape bij de hand. Door de tape voorzichtig op het stuifmeel te plakken lukte het om het stuifmeel van het uniform te verwijderen.
De stuifmeeldraden en de stamper lenen zich wel heel goed voor macrofoto's.
De boosdoener voor al dat vraat is het leliehaantje. Dit haantje is vrijwel de hele lente en zomer te zien, van april tot augustus. Het leliehaantje leeft zowel als kever en als larve op diverse soorten lelies. Met name de larven, die minder opvallen maar des te vraatzuchtiger zijn, kunnen grote schade veroorzaken aan de plant en dan vooral aan de bladeren ervan. Kevers zijn meer bezig met voortplanten dan met eten en vallen bovendien goed op zodat ze makkelijk te vangen zijn. Het leliehaantje is in veel streken waar ze voorkomt een exoot, verspreid naar landen waar ze van nature niet voorkomt. De export van lelies is daarvan de voornaamste oorzaak. Vogels mijden de volwassen kever omdat deze heel vies smaakt.
De larve heeft een oranje, made-achtig uiterlijk en een zwarte kop. De camouflage van de larve is ongebruikelijk: de eigen slijmerige ontlasting wordt op de bovenzijde van het lichaam uitgesmeerd. Hierdoor lijken ze sprekend op een hoopje vogelpoep, dat door geen enkel dier gegeten wordt.
De lelieteelt staat erom bekend dat er heel veel bestrijdingmiddelen gebruikt moeten worden. Als ik onze bijna kaalgevreten planten in onze tuin zie staan, dan kan ik me daar ook wel wat bij voorstellen.
