Zondag 21 April 2013 om 13:53
Nu het mooie lenteweer zich mondjesmaat aandient komen er ook meer foto-onderwerpen los. Op zaterdagochtend dartelde een citroenvlinder door onze voortuin. De vlinder had een fotogeniek plekje gevonden op de sneeuwroem. Met mijn 100 mm macrolens mocht ik echter nog niet dichtbij komen.
Even later streek de vlilnder neer in onze "woestijn". Het is een hoopje zand ontstaan naast de bestrating door een wroetende mol. Ook nu had de vlinder nog cameravrees.
Een citroenvlinder moet je goed blijven volgen en kijken waar hij neerstrijkt, want als deze eenmaal stilzit lijkt het net een blaadje tussen de blaadjes.
Zondag 14 April 2013 om 18:20
Een vogelfotograaf ben ik niet, daarvoor heb ik te weinig "tele" in huis. Zaterdag werd me echter een vogel in de schoot geworpen. We zaten in de woonkamer toen we doffe klap tegen het raam hoorden, er was een vogel tegen het raam gevlogen. Kijkend door datzelfde raam zagen we het vogeltje versuft zitten tussen de takken van de kerria.
Met de camera en mijn objectief met een maximumbereik van 85 mm snelde ik naar buiten en begon foto's te maken van dit onfortuinlijk vogeltje.
Het vogeltje leek me een fitis, ook al twijfel ik nog tussen een fitis en een tjiftjaf. Deze beide soorten lijken heel veel op elkaar. De tjiftjaf heeft de poten wat donkerder dan de fitis. Wat deze beide soorten echt onderscheid is hun zang. Dat onderscheid werd me niet gegund, want dit vogeltje had even niet de puf om voor mij te zingen.
Na een paar minuten was de vogel zover hersteld dat het gelukkig weer kon vliegen. En zo heb ik ook eens een keer een fotoserie van een vogeltje die ik zelden zelf zie, laat staan vastleg.
En voor een juiste determinatie laat ik me graag door jullie als deskundigen adviseren.
Naschrift: Vanochtend toen ik nog op bed lag en lag te genieten van de vogelgeluiden hoorde ik o.a. dit geluid. "Zal het hetzelfde vogeltje zijn van zaterdag", vroeg ik me af.
Vrijdag 04 Januari 2013 om 21:57
De klus op de slaapkamer van onze zoon was snel geklaard. Op oudjaarsdag lag het laminaat erin, nog binnen de tijd van de
Top 2000. En zo is het geworden. Ik vind dat hij mooi laminaat heeft uitgezocht. Terwijl ik vandaag de foto maakte, speelde zoonlief onverstoorbaar door op de Xbox.
Vandaag had ik weer een grote klus, ik haalde uit Rouveen hout voor onze houtkachel. Het is azobé, in dit geval afvalhout van remmingswerk.
In de gebruikelijke "straatkleding" oftewel nette vrouwelijk kledij, inclusief make-up en laarsjes met hakken reisde ik af naar de verkoper. De reactie van de verkoper was grappig en zijn verbaasde blik vermakelijk. In de regel is het rijden met een aanhanger mannenwerk en in de regel is hout halen mannenwerk, maar niet in ons gezin. Tijdens het laden van het hout hebben we gezellig gepraat. Toen heb ik hem ook wel even verklapt dat mijn eega (graag) dagelijks kookt en dat na een werkdag waarbij hij 12 uur per dag van huis is.
Toen ik het traject over de klinkerweg in Rouveen had afgelegd, leek het me goed de vracht even te checken alvorens ik de snelweg zou opdraaien. Toen ik daarmee bezig was zag ik in de verte een politieauto aan komen rijden. Ik ben nog van de generatie dat ik respect heb voor politieagenten en snel bang ben dat ik iets niet in orde heb. De politieauto reed mij voorbij en even verderop keerden ze, ik zag de bui al hangen. Toen sloegen ze een zijweg in en hadden geen interesse in mijn vracht.
Ik had volgens mij ook alles in orde: een grote tandemasser, de verlichting in orde, een zware auto ervoor, niet teveel gewicht op de kar en een net erover. Er zat ook een kentekenplaat op hoor. 
Thuis deed ik mijn werkkleding aan.
Dit oudje is al 20 jaar mijn werkmaatje, we hebben samen heel wat kilometers afgelegd. Afgelopen zomer wilde ik dit oudje nog inruilen voor een lichtgewicht, geel geval. Na zoveel jaren trouwe dienst kon ik het toch niet over mijn hart verkrijgen.
Ik hoop dat als ik oud en roestig ben ze mij ook nog in ere houden.
Bij de tweede kuub kreeg ik hulp van onze zoon. Ik moest wel eerst een vriendelijk en dringend verzoek doen.
We hadden een gast uit Rouveen meegenomen, een dagpauwoog had de verhuizing overleeft. Het stuk hout met de vlinder hebben we op een veilig plekje neergezet, hopen dat de vlinder zijn winterslaap kan voortzetten.
Wij zitten er weer tijden warmpjes bij.
Zondag 30 December 2012 om 15:47
Vandaag wisselden opklaringen en fikse hagelbuien elkaar af.
Het was weer voor het ontstaan van een regenboog. Boven Friesland tekende zich inderdaad eentje af. Vanuit onze tuin kon ik deze vastleggen.
De boog liep helemaal rond. De regenboog was te dichtbij voor mijn objectief om dat in één keer vast te leggen. Op onze nieuwe computer met Windows 8 zit vast een fotoprogramma waarmee ik een panormafoto kan maken, maar ik gunde mij geen tijd om die te zoeken.
Pas op de computer zag ik dat er heel vaag een tweede regenboog was te zien.
Dinsdag 11 December 2012 om 17:00
Toen ik vanochtend door de tuin liep om de kippen te gaan verzorgen, zag ik een kip in de vijver liggen. Het is een eigenwijze kip die steeds weer uit de kippenren breekt en deze keer op het breekbare ijs is gaan staan. Hoelang het beestje er had gelegen weet ik niet, zij was inmiddels stijf van de kou. Snel viste ik haar uit het water. Ze dook even verder onder een bosje en bleef daar in de sneeuw zitten. Dat leek me niet zo'n goed plan. Ik pakte de bekende blauwe opvangbak, gooide wat stro erin, wreef de kip eerst zoveel mogelijk droog en stopte de kip met een droge doek in het stro.
Het geheel stond in onze schuur. Het beestje zal in ieder geval kippenvel hebben gehad en ik kreeg het bij de aanblik van het schokkende natte beestje.
Ik gooide wat voer voor haar snavel en zette de buitendeur op een kier en vertrok voor mijn afspraak naar Fryslân.
Het was in fotografisch opzicht een prachtige dag. Mijn fotomaatje en ik besloten te gaan fotograferen in het bos nabij Beetsterzwaag. Het avontuur met de kip was de eerste op de ochtend, met Jan op stap gaan was het tweede avontuur.
Stijf langs de besneeuwde heg lopend konden we in ieder geval met droge voeten over komen.
Wel sympathiek van Jan dat hij met zijn rug en schouders eerst de sneeuw van de heg af veegde, voordat ik de oversteek nam.
Het was een gezellige en mooie fotografiedag in Fryslân. Later laat ik (of Jan) er wellicht wat meer van zien. Thuisgekomen bleek de kip gevlogen, dat is dus goed afgelopen. Nu maar hopen dat ze een beetje geheugen in dat koppie heeft en niet weer op het ijs gaat staan.
