Maandag 10 Juni 2013 om 21:40
Zondagmiddag gingen mijn eega en ik een eind wandelen. Als locatie kozen we het natuurgebied nabij het waterresort Bodelaeke
Vanaf de parkeerplaats liepen we eerst richting de befaamde brug, de brug met de omgekeerde brugbediening. De brug staat dus voor het scheepvaartverkeer open en als er fietsers en voetgangers over de brug willen moeten ze op een knopje drukken. Het is hetzelfde systeem als bij een voetgangersoversteekplaats. Ik had al eerder geschreven dat deze brug een ergenis is voor vele mensen omdat het allemaal zo langzaam gaat. Als de voetgangers namelijk al een kilometer van de brug zijn verwijderd gaat de brug pas weer open voor de scheepvaart.
Deze keer kozen we het pad naar de vogelkijkhut. In dit gebied zitten lepelaars en die kun je spotten vanuit de vogelkijkhut. We hadden geluk, op weg naar de vogelkijkhut zagen we een foeragerende lepelaar binnen de afstand van mijn 70 - 200 mm objectief. In de praktijk blijkt 200 mm tele toch vaak te weinig voor dit soort werk. Op de computer heb ik daarom de foto's gecropt.
Ik ben me al een tijdje aan het oriënteren naar een objectief met meer telefunctie. Ik wil er echter niet nog een objectief bij. Een telelens met een vaste brandpuntsafstand vind ik niet handig, juist de zoomfunctie is handig als je dergelijke uitstapjes gaat maken zoals op zondagmiddag. Bij 70 mm kun je dan ook nog een overzichsfoto maken, zoals de eerste en tweede foto. Ik zou bijvoorbeeld deze lens kunnen inruilen voor een 70 - 300 mm of ik zou een extender kunnen kopen die bijvoorbeeld het brandpuntsafstand verdubbelt. Hebben jullie ervaringen en nog goede adviezen voor mij?
Als ik de prijzen zie van dergelijke aankopen, dan denk ik al snel: "Laat maar".
In de vogelkijkhut hielden we het vanwege de koude wind maar een paar minuten uit. Er viel in de omliggende petgaten ook niets te beleven.
Even een blik werpen over de Beulakerwiede. Op de achtergrond staat de watertoren van Sint Jansklooster. Deze foto is gemaakt door mijn eega en door mijzelf bewerkt op de computer. Op dat moment was het weer saai en grijs en dat heb ik nog wat benadrukt door deze foto.
We wandelden verder langs de petgaten, de camera bungelde om mijn nek en rechter schouder. Plotseling vloog er een grote vogel op uit het riet, ik greep mijn camera en klikte. Daarbij riep ik naar mijn eega: "Het is een purperreiger". Jammer dat we überhaupt niet wisten dat de purperreiger in dit gebied voorkomt en dat ik niet beter voorbereid was en de camera niet in de aanslag had. Pas aan het eind van het pad lazen we op een informatiebord over de purperreiger. Het is geen klassefoto geworden en op de voorgrond staan de vage contouren van rietstengels, maar omdat ik nog nooit een purperreiger had gezien en vastgelegd, laat ik deze foto hier toch zien.
Het was bewolkt en de wind maakte het extra koud, toch is het tijdens een stevige wandeling snel warm genoeg. Plotseling dwarrelde er een minivlinder naast het pad. Op zo'n moment is tele ook wel handig. Na het determineren op de computer heb ik het idee dat het gaat om een
icarusblauwtje.
Inmiddels hadden we er een wandeling van twee uur opzitten en waren we weer bijna bij de auto. Tot onze grote vreugde brak de bewolking open en verscheen er steeds meer blauwe plekken aan de lucht. En passant "schoot" ik nog even een aalscholver. Thuis konden we in het zonnetje en uit de wind nog even genieten van nog meer buitenlucht.
Al met al is het een mooie en verrassende wandeling geworden.
Zondag 21 April 2013 om 13:53
Nu het mooie lenteweer zich mondjesmaat aandient komen er ook meer foto-onderwerpen los. Op zaterdagochtend dartelde een citroenvlinder door onze voortuin. De vlinder had een fotogeniek plekje gevonden op de sneeuwroem. Met mijn 100 mm macrolens mocht ik echter nog niet dichtbij komen.
Even later streek de vlilnder neer in onze "woestijn". Het is een hoopje zand ontstaan naast de bestrating door een wroetende mol. Ook nu had de vlinder nog cameravrees.
Een citroenvlinder moet je goed blijven volgen en kijken waar hij neerstrijkt, want als deze eenmaal stilzit lijkt het net een blaadje tussen de blaadjes.
Vrijdag 04 Januari 2013 om 21:57
De klus op de slaapkamer van onze zoon was snel geklaard. Op oudjaarsdag lag het laminaat erin, nog binnen de tijd van de
Top 2000. En zo is het geworden. Ik vind dat hij mooi laminaat heeft uitgezocht. Terwijl ik vandaag de foto maakte, speelde zoonlief onverstoorbaar door op de Xbox.
Vandaag had ik weer een grote klus, ik haalde uit Rouveen hout voor onze houtkachel. Het is azobé, in dit geval afvalhout van remmingswerk.
In de gebruikelijke "straatkleding" oftewel nette vrouwelijk kledij, inclusief make-up en laarsjes met hakken reisde ik af naar de verkoper. De reactie van de verkoper was grappig en zijn verbaasde blik vermakelijk. In de regel is het rijden met een aanhanger mannenwerk en in de regel is hout halen mannenwerk, maar niet in ons gezin. Tijdens het laden van het hout hebben we gezellig gepraat. Toen heb ik hem ook wel even verklapt dat mijn eega (graag) dagelijks kookt en dat na een werkdag waarbij hij 12 uur per dag van huis is.
Toen ik het traject over de klinkerweg in Rouveen had afgelegd, leek het me goed de vracht even te checken alvorens ik de snelweg zou opdraaien. Toen ik daarmee bezig was zag ik in de verte een politieauto aan komen rijden. Ik ben nog van de generatie dat ik respect heb voor politieagenten en snel bang ben dat ik iets niet in orde heb. De politieauto reed mij voorbij en even verderop keerden ze, ik zag de bui al hangen. Toen sloegen ze een zijweg in en hadden geen interesse in mijn vracht.
Ik had volgens mij ook alles in orde: een grote tandemasser, de verlichting in orde, een zware auto ervoor, niet teveel gewicht op de kar en een net erover. Er zat ook een kentekenplaat op hoor. 
Thuis deed ik mijn werkkleding aan.
Dit oudje is al 20 jaar mijn werkmaatje, we hebben samen heel wat kilometers afgelegd. Afgelopen zomer wilde ik dit oudje nog inruilen voor een lichtgewicht, geel geval. Na zoveel jaren trouwe dienst kon ik het toch niet over mijn hart verkrijgen.
Ik hoop dat als ik oud en roestig ben ze mij ook nog in ere houden.
Bij de tweede kuub kreeg ik hulp van onze zoon. Ik moest wel eerst een vriendelijk en dringend verzoek doen.
We hadden een gast uit Rouveen meegenomen, een dagpauwoog had de verhuizing overleeft. Het stuk hout met de vlinder hebben we op een veilig plekje neergezet, hopen dat de vlinder zijn winterslaap kan voortzetten.
Wij zitten er weer tijden warmpjes bij.
Donderdag 18 Oktober 2012 om 22:45
Met de huidige zomerse temperaturen durf ik jullie best nog een keer met te nemen naar de laatste fotoserie van onze zomervakantie.
Deze jongens vermaakten zich op de camping urenlang met het vangen van kreeftjes.
Deze kreeftjes vonden ze tussen het wier.
In de buurt van de camping stonden in een weiland de paarden dichtbij een dazenvanger. Ondanks de dazenvanger zwiepten de paarden voortdurend met hun staarten om de resterende dazen weg te jagen.
Wij hadden bij onze caravan onze eigen insectenvanger, een glas sinaasappel/perziksap bleek een goede wespenvanger te zijn.
Gisteren raapte ik in onze tuin een appel op en daar zat waarempel nog een wesp in verscholen. Het zal wel de hekkensluiter van het seizoen zijn geweest.
Ik trok er ook alleen met de fiets opuit en uiteraard ging de camera mee. Ik fietste richting Sint Jansklooster. Deze blikvanger, de voormalige watertoren krijgt een nieuwe bestemming.
Een dergelijke moestuin met o.a. stokbonen deed me aan vroeger denken.
Een landelijk tafereeltje dat je niet zo vaak meer ziet.
Dit huis viel me op omdat er een bijzonder bord voor het huis stond.
Van een dergelijke service had ik nog niet eerder gehoord.
Wel sneu dat er helemaal geen spinnetje in dat mooie huis mag wonen.
Ik fietste verder van Sint Jansklooster richting Beltschutsloot. Onderweg spotte ik deze combinatie. Als je in zo'n autootje rijdt is een bagagekar ook geen luxe. En wat denk je van dat mandje achterop de auto, daar kan ook heel wat in.
Beltschutsloot is een mooi dorp. Het is een beetje te vergelijken met Giethoorn, maar dan wat "eenvoudiger" en rustiger.
Ik trof het want de gondels van de gondelvaart van een weekend eerder lagen nog opgesteld voor het publiek. Zo kon ik ze in alle rust bezichtigen.
Deze zomervakantie waren we voor het eerst zonder kinderen op vakantie, de kinderen hadden niet echt zin om met ons mee te gaan kamperen. Mede dankzij de hulp van onze geweldige neef die onze kinderen bijstond konden we deze vakantie naar ieders tevredenheid realiseren. En natuurlijk dank voor mijn beide zussen, die hun steentje hebben bijgedragen. 
Zaterdag 29 September 2012 om 22:13
Van de vakantie in Turkije vlieg ik naar de vakantie in Duitsland. Tijdens ons verblijf in Noord Duitsland heb ik, voor mijn doen, niet veel foto's gemaakt. Eén dagdeel ben ik er alleen opuit geweest om een aantal landschapsfoto's te maken. Het heuvelachtige gebied kenmerkte zich door velden vol met graan.
Dit veld met vlas werd omringd door korenbloemen. Tijdens onze verblijf aldaar was tot diep in de nacht het geronk van de oogstmachines te horen.
De graanvelden werden aan de randen gekleurd door klaprozen. De Duiste klaprozen zijn schijnbaar erg lekker.
Mooi gezicht zoals de zon samen met de wolken lichtbanen wierpen over de graanvelden.
Het deed me terugdenken aan mijn jeugd. Van en naar school fietsten we over een betonnen weggetje omringd door weilanden. Als de zon en de wolken een lichtbaan vormden op de weg, dan probeerde ik door heel snel te fietsen in de lichtbaan te blijven.
Het graan is geoogst, de akkers werden weer klaargemaakt voor de volgende ronde. In dat gebied stonden talrijke windmolens.
Allemaal een fijne en zonnige zondag gewenst.
Volgende 5
