Dinsdag 21 Mei 2013 om 15:27
In deze periode na de begrafenis van mijn moeder probeer ik het leven weer op te pakken. Het leek me goed voor mijn geest om iedere dag een stuk te gaan fietsen en dat heb ik dan ook gedaan. In weer en wind fietste ik rond in deze prachtige omgeving en kwam notabene op plaatsen waar ik nog niet eerder was geweest. Tijdens mijn ritjes had ik bewust geen camera bij me.
Het pinksterweekend zijn mijn eega en ik samen met de caravan weggeweest. De kinderen moesten werken in hun bijbaantjes en moesten dus thuisblijven. We hebben het heerlijk gehad. Ik heb in dat weekend zegge en schrijve tien foto's gemaakt, twee overzichtsfoto's van het veld waar we stonden en acht foto's van mijn eega terwijl hij zich buiten met scheerschuim aan het scheren was en daarbij het raam van de caravan als spiegel gebruikte. De gezichten die hij daarbij trok zijn zo zijn zo leuk om op de foto's terug te zien. 
Thuisgekomen maakte ik een paar foto's van de groen met witte tuin. Of we daadwerkelijk zoveel vruchten krijgen dan dat de bloesem ons beloofde dat is nog maar ernstig de vraag, de bestuiving van de bloemen is een onontbeerlijke schakel in dat proces. Of er met dit weer wel voldoende insecten vliegen vraag ik me ernstig af.
Toen ik de caravan aan het opruimen was voor vertrek terug naar huis, overstrekte ik mijn gestrekte been om iets te pakken wat te ver weg lag. Een harde knak was het gevolg en vanaf dat moment ga ik strompelend door het leven. Volgens de huisarts is het een zweepslag, een beschadiging van de kuitspier.
Ik moet het rustig aandoen van de huisarts. Desondanks ga ik wel naar het werk, want mijn handen en mond zijn in orde en kan dus op het werk prima wat betekenen.
Het weer geeft op dit moment niet echt een voorjaarsgevoel, de schijnpapaver staat er maar verpieterd bij aan de rand van de vijver.
Zaterdag 23 Maart 2013 om 21:10
Zoals beloofd neem ik jullie vandaag weer mee naar de ijssculputeren aan de rand van de Belterwiede.
Het was een hachelijk avontuur, enerzijds omdat de gevoelstemperatuur 20 graden onder het vriespunt lag, anderszijds omdat ik een afstand van twee meter met losliggende keien moest overbruggen. De met ijs bedekte keien heb ik veiligheidshalve maar niet betreden.
Op de achtergrond een camping in Wanneperveen. We hebben daar wel eens onder betere weersomstandigheden vertoefd.
Door de koude harde wind waren mijn ogen voortdurend betraand en liepen mij de tranen over de wangen.
Door de hachelijke positie kon ik niet uitgebreid mijn perspectief bepalen.
Ik heb nog niet eerder zo snel een fotoserie geschoten dan nu.
Vanuit de langsrijdende auto's had ik veel bekijks. Ze zullen me wellicht voor gek verklaard hebben.
Door het opspattende water kon ik na iedere foto mijn objectief droog maken. Gelukkig had ik handschoenen aan en dat was ook voor het droogmaken effectief.
Ondanks dat het steenkoud en lastig fotograferen was, was het wel een heel mooi gezicht.
Zondag 28 Oktober 2012 om 14:19
We hebben met het hele gezinherfstvakantie gevierd aan de kust. Qua temperaturen mochten we in deze vakantie wel spreken van extremen.
Op maandag 22 oktober maten we om 19 uur een temperatuur van 19,5 graden. De auto werd er even bijgepakt voor de foto. We maakten een avondwandeling naar het strand en lagen een tijdje aan het strand. De jassen konden uit, een bijzondere ervaring en dat eind oktober.
Naarmate de week vorderde zakte de temperatuur flink naar beneden. De herfstvakantie vond ik qua kledingkeuze altijd de makkelijkste vakantie, in één week tijd was het temperatuurverschil in de regel niet zo groot. Nou daar zijn we dus wel achter gekomen, in de eerste helft van de week konden we het bijna zonder kleding stellen, in de tweede helft konden de dikke truien en winterjassen wel aan.
Vannacht hadden we nachtvorst, het gras was vanochtend wit. Dit klaproosje naast de vijver had het vast koud gehad. Toen ik deze vastlegde zaten de dooidruppels er nog op. Toen ik de foto's overzette op de computer bleek dat deze in het zonlicht badende bloem tegen de donkere achtergrond van de vijver extreem overbelicht was.
Op zulke momenten is het handig als je in RAW fotografeert, op de computer kun je de belichting dan nog volledig bijstellen.
Vanmiddag mocht ik een kleine fotoserie maken van een echtpaar wat 40 jaar getrouwd was. Ze wilden graag een keer op de foto met alle kinderen en kleinkinderen. Hier wordt oma begeleidt door haar beide kleinzoons naar de fotoplaats.
Vanmiddag en vanavond gaan we feest vieren bij een vriendin die 50 jaar is geworden.
En de komende dagen kom ik weer bij jullie langs.
Zaterdag 21 April 2012 om 10:52
Aan de noordkant van ons huis staat een Japanse sierkers, die ieder voorjaar bescheiden bloeit. Gisteravond ging de zon opvallend rood gekleurd onder. Ik kon de zon nog net samen met de sierkers pakken.
Vanochtend was het toch wel een teleurstelling, de regen vulde de vijver. Ik legde de sierkers nogmaals vast, maar nu met druppels.
Op moment van schrijven is het hier wel droog, maar de weersverwachtingen zijn nog niet geweldig. Oké het wordt warmer maar de neerslagkans blijft groot. Dat wordt van tijd tot tijd schuilen voor de regen.
Desondanks allemaal een fijn weekend gewenst.
Maandag 09 April 2012 om 13:11
Op deze bewolkte tweede paasdag waarbij de temperatuur niet boven de 10 graden wil komen en zo nu en dan kleine regendruppels vallen op de hyacinten, pakte ik mijn camera met macrolens.
Door het bewolkte weer moest de ISO op 800 en het diafragma moest flink naar beneden om een acceptabele sluitertijd te krijgen. Op zo'n moment ontkom je niet aan ruis en een kleine scherpte/diepte.
Met dit weer zou ik er normaal gesproken niet aan denken om met een macrolens de tuin in te gaan, ware het niet dat ik door mijn eega werd getipt over een vlindertje op de hyacint. Er zat namelijk een oranjetipje te kleumen. Vorige week had hij er eentje zien vliegen door onze tuin, maar toen was ik aan het werk.
Vandaag kon ik in de herkansing. Het beestje vloog echter niet maar bleef al die tijd rustig zitten. Dat was voor een macro-opname, met bewolkt weer, een prettige bijkomstigheid.
Ik heb nog even ingezoomd op de vleugels daarbij kun je vaag de oranje kleur er doorheen zien schijnen. Het knielen in de tuin met als gevolg een vieze knie was niet tevergeefs.
Ik hoop voor de vlinder en voor ons dat de zon weer snel gaat schijnen en de temperatuur weer naar boven gaat.
Volgende 5
