Zaterdag 04 Februari 2012 om 17:13
Een groep van vijf lijsters landde gistermiddag in onze appelboom. Aan de boom hingen welgeteld nog drie appels. Drie appels delen met vijf lijsters, dat was dus herrie in de tent. Eén lijster werd de baas over een appel achter de takken.
Een volgende lijster zat wat gunstiger ten opzichte van de camera. De foto's zijn genomen door het raam van de woonkamer.
Volgens ons is het een grote lijster, maar het kan net zo goed een zanglijster zijn. Wat denken jullie?
Vandaag hebben we als kinderen in een flinke slag geslagen in het verdelen en het opruimen van de spullen van
onze moeder. Ik moet zeggen, je kunt beter tien fotokuiers maken of één dag werken dan één keer de boel verdelen. Het is een intensieve en vermoeiende gebeurtenis.
Ik ben dan ook niet verder gekomen dan een aantal foto's te nemen vanuit onze tuin.
De uitgebloeide hortensiabloemen hebben sneeuwhoedjes op.
De zon die iedere dag ondergaat en ook weer opkomt is voor mij een belofte en biedt mij troost, juist in deze dagen.
Vrijdag 03 Februari 2012 om 17:25
Onze zoon ging gisteravond schaatsen op de ijsbaan in het dorp. Eigenlijk moest hij leren voor een toets Frans, maar ijspret ging nu voor. Tenslotte hebben we het hem zelf geleerd met de gevleugelde uitspraak: "IJs en vis, moet je besteden als het er is".
Even na negenen kwam hij met rode wangen, opgetogen thuis. Het was erg gezellig geweest. Ik vroeg hem of hij de schaatsen goed had afgedroogd, zo niet of hij dan zijn schaatsen uit de tas wilde halen en op een doek te drogen wou leggen. Toen ik weer in de woonkamer kwam zag ik tot mijn grote verbazing de schaatsen precies in het looppad in de woonkamer liggen. Hij was reeds vertrokken naar zijn kamer om alsnog zijn Frans te leren. Een puberbrein. Als ik hem op dergelijk gedrag aanspreek zegt hij: "Mamma ik kan er niets aandoen, mijn prefrontale cortex is nog niet voldoende ontwikkelt". (bron Wij zijn ons brein door Dick Swaab).
Vandaag sneeuwde het bij ons flink en ondanks de kou vielen er dikke vlokken. Ik dacht dat er maar een paar centimeter sneeuw was voorspeld. Van de oprit heb ik al twee keer het sneeuw geschept en ik mag zo nog een keer. Tot nu toe is hier 9 centimeter gevallen.
Zoveel sneeuw is niet best voor de ijsvloer. Helaas moest de Blokzijler Merentocht worden afgelast.
Het is niet verantwoord om met de veegmachines de banen te vegen. Door de sneeuw zijn de, na één nacht dichtgevroren, windwakken niet te onderscheiden.
Een luchtpomp zorgt voor een wak in onze vijver. Bij deze drinkplaats is het een komen en gaan. Een merel en een roodborstje kon ik samen vastleggen.
Onze après skihut was net op tijd sneeuwdicht. Pas vorige week is namelijk het "glas" (we kozen voor het onbreekbare polycarbonaat) geplaatst.
Met de paraplu stond ik beschermd tegen de vallende vlokken de foto's te maken. De bloemen van de toverhazelaar hadden sneeuwhoedjes op.
Met deze kou krijg je mooi droge sneeuwkristallen. Gewapend met macrolens en paraplu bestookte ik de toverhazelaar later nogmaals.
Op moment van schrijven om 14.50 uur breekt hier de zon door.
Vrijdag 03 Februari 2012 om 14:52
Onze zoon ging gisteravond schaatsen op de ijsbaan in het dorp. Eigenlijk moest hij leren voor een toets Frans, maar ijspret ging nu voor. Tenslotte hebben we het hem zelf geleerd met de gevleugelde uitspraak: "IJs en vis, moet je besteden als het er is".
Even na negenen kwam hij met rode wangen, opgetogen thuis. Het was erg gezellig geweest. Ik vroeg hem of hij de schaatsen goed had afgedroogd, zo niet of hij dan zijn schaatsen uit de tas wilde halen en op een doek te drogen wou leggen. Toen ik weer in de woonkamer kwam zag ik tot mijn grote verbazing de schaatsen precies in het looppad in de woonkamer liggen. Hij was reeds vertrokken naar zijn kamer om alsnog zijn Frans te leren. Een puberbrein. Als ik hem op dergelijk gedrag aanspreek zegt hij: "Mamma ik kan er niets aandoen, mijn prefrontale cortex is nog niet voldoende ontwikkelt". (bron Wij zijn ons brein door Dick Swaab).
Vandaag sneeuwde het bij ons flink en ondanks de kou vielen er dikke vlokken. Ik dacht dat er maar een paar centimeter sneeuw was voorspeld. Van de oprit heb ik al twee keer het sneeuw geschept en ik mag zo nog een keer. Tot nu toe is hier 9 centimeter gevallen.
Zoveel sneeuw is niet best voor de ijsvloer. Helaas moest de Blokzijler Merentocht worden afgelast.
Het is niet verantwoord om met de veegmachines de banen te vegen. Door de sneeuw zijn de, na één nacht dichtgevroren, windwakken niet te onderscheiden.
Een luchtpomp zorgt voor een wak in onze vijver. Bij deze drinkplaats is het een komen en gaan. Een merel en een roodborstje kon ik samen vastleggen.
Onze après Skihut was net op tijd sneeuwdicht. Pas vorige week is namelijk het "glas" (we kozen voor het onbreekbare polycarbonaat) geplaatst.
Met de paraplu stond ik beschermd tegen de vallende vlokken de foto's te maken. De toverhazelaar had zijn sneeuwhoedje weer op.
Met deze kou krijg je mooi droge sneeuwkristallen. Gewapend met macrolens en paraplu bestookte ik de toverhazelaar later nogmaals.
Op moment van schrijven om 14.50 uur breekt hier de zon door.
Donderdag 02 Februari 2012 om 19:43
We zijn door alle emoties erg vermoeid. Vanochtend heb ik lang geslapen en ook vanmiddag heb ik nog een paar uur op de bank geslapen. Tussendoor ben ik bezig met huishoudelijke klussen die al een tijdje waren blijven liggen, zoals het schoonmaken van aanrechtkastjes en de badkamerkast. En dan te bedenken dat ik liever buiten aan het klussen ben dan bezig ben met huishoudelijke bezigheden. De geest van een mens (vrouw) is ondoorgrondelijk...
Het was vandaag een prachtige zonnige dag, daarom besloot ik aan het eind van de middag nog even naar De Weerribben te rijden in de hoop daar schaatsers bij zonsondergang te kunnen vangen.
Ik maakte een praatje met de rietsnijder. Hij vertelde dat er die middag al vele schaatsers waren geweest en dat ik dus te laat was. Ik verteld hem dat ik juist bewust had gewacht op de zonsondergang. Na een tijdje kwam hij erachter dat hij mijn vader wel goed had gekend en ook mijn zwager wel goed kende, tsja "rietsnieders" onder elkaar. Na een tijdje begon hij over het onderwerp: "Otters". De rietsnijder vertelde dat hij nog nooit een otter daar had gesignaleerd, terwijl in dat gebied er wel vier zouden verblijven. Hij sprak wel eens toeristen die wel een otter hadden zien wegglippen, maar volgens deze rietsnijder was dat dan een muskusrat. De rietsnijder wilde nog wel even doorpraten, maar ik zag de zon snel zakken en ik wilde mijn weg vervolgen.
Nog even wachten tot het vuur gedoofd was en dan zou hij naar moeder de vrouw gaan.
De schaatsers stopte op tijd, het grote wak was duidelijk te zien. Daarentegen is het levensgevaarlijk als een dergelijk wak na één nacht is dichtgevroren.
Ondergaande zon met zwanen.
Een schaatser vergezeld door zijn spiegelbeeld...
...en de ondergaande zon.
Even later kwam er nog een liefhebber voorbij krabbelen met ook hier een windwak op de voorgrond.
De zon ging onder, voor mij tijd om de warmte van het gezin en de houtkachel op te zoeken.
Woensdag 01 Februari 2012 om 17:40
Vandaag hadden we de afscheidsdienst en hebben we onze moeder en oma naar haar laatste rustplaats gebracht.
Er waren heel veel mensen aanwezig om afscheid te nemen. Het voelt als een warme deken dat er zoveel mensen met ons meeleven.
De druppels uit de buitenkraan vallen onverstoorbaar door en creëerden tijdens deze koude dagen een ijssculptuurtje.
Gisteren is er een merel tegen ons raam gevlogen, het beestje lag op het koude gras. Het leven van de vogel was kort...
Het leven van onze moeder en oma was lang, 89 jaar, een gezegende leeftijd. Voor haar kwam het overlijden als een verlossing.
We zongen vanmiddag haar lievelingslied
"Ik zie een poort wijd open staan,
waardoor het licht komt stromen
Van 't kruis, waar 'k vrij'lijk heen mag gaan
om vrede te bekomen."
Genade Gods, zo rijk en vrij
Die poort staat open, ook voor mij
Voor mij, voor mij,
staat open ook voor mij.
We zullen haar zeker missen, maar het is goed zo...
Lieve mensen, bedankt voor al jullie lieve en hartverwarmende woorden.
