Home

Laatste logjes

Bloemen plukken
Paringsrad bij vuurjuffer…
Landkaartje, voorjaarsvor…
Lepelaars en zilverreiger
Een feest bij de brede or…
Onderonsje...
Kinderzegen

Laatste reacties

Hendrika: Mooi om de rietvelden van…
Hendrika: Wat een hondengedoe en wa…
Hendrika: Interessante sprekers! Ee…
Hendrika: De blauwborst steelt de s…
Hendrika: ps: ze dacht natuurlijk: …
Hendrika: Wat een heerlijk geplons …
Hendrika: Het loont de moeite om zo…
klaproos: schitterende tocht, en z…
Anna: Een prachtige impressie e…
klaproos: wowwwwwwwwww jetske... w…

Categorieën

Bloemen, planten en bomen
Dieren
Diversen
Druppels
Gezin en familie
Het weer
Insecten
Koken en eten
Landschap en natuur
Macro-opnames
Onze tuin
Portret
Steden en dorpen
Vakantie
Vogels
Vroeger

Archieven

Mei 2016
Apr 2016
Mrt 2016
Feb 2016
Jan 2016
Dec 2015
Nov 2015
Okt 2015
Sep 2015
Aug 2015
Jul 2015
Jun 2015
Mei 2015
Apr 2015
Mrt 2015
Feb 2015
Jan 2015
Dec 2014
Nov 2014
Okt 2014
Sep 2014
Aug 2014
Jul 2014
Jun 2014
Mei 2014
Apr 2014
Mrt 2014
Feb 2014
Jan 2014
Dec 2013
Nov 2013
Okt 2013
Sep 2013
Aug 2013
Jul 2013
Jun 2013
Mei 2013
Apr 2013
Mrt 2013
Feb 2013
Jan 2013
Dec 2012
Nov 2012
Okt 2012
Sep 2012
Aug 2012
Jul 2012
Jun 2012
Mei 2012
Apr 2012
Mrt 2012
Feb 2012
Jan 2012
Dec 2011
Nov 2011
Okt 2011
Sep 2011
Aug 2011
Jul 2011
Jun 2011
Mei 2011
Apr 2011
Mrt 2011
Feb 2011
Jan 2011
Dec 2010
Nov 2010
Okt 2010
Sep 2010
Aug 2010
Jul 2010
Jun 2010
Mei 2010
Apr 2010
Mrt 2010
Feb 2010
Jan 2010
Dec 2009
Nov 2009
Okt 2009
Sep 2009
Aug 2009
Jul 2009
Jun 2009
Mei 2009
Apr 2009
Mrt 2009
Feb 2009
Jan 2009
Dec 2008
Nov 2008
Okt 2008
Sep 2008
Aug 2008

Jetske Fotografie


Klik op de foto voor meer informatie.

Mailen?

Klik hier om een mail te versturen.

Rss etc.

Powered by Pivot - 1.40.6: 'Dreadwind' 
XML: RSS Feed 
XML: Atom Feed 

Het fitte brein

Zaterdag 30 April 2016 om 18:26

Drie verpleegkundigen van de afdeling neurologie, in ziekenhuis Tjongerschans zijn dit jaar 25 jaar in dienst. In plaats van een receptie voor de naaste collega's en familie organiseerden zij samen met de directie van het ziekenhuis een publiekslezing. Het lukte ziekenhuis Tjongerschans in samenwerking met de gemeente Heerenveen, zorggroep Alliade en De Friese Wouden om de lezing Het fitte brein naar Heerenveen te halen. Er was enorm veel belangstelling voor deze lezing, binnen een paar uur waren de 750 kaarten gereserveerd. Vandaag was het dan zover, vol verwachting ging ik samen met onze dochter naar deze lezing.



De eerste spreker was Ard Schenk, oud wereldkampioen en olympisch kampioen schaatsen. Schenk legde de nadruk op een gezonde levensbalans. "Een gezonde leefstijl geeft u niet het eeuwige leven, maar de kwaliteit ervan gaat met sprongen vooruit. Het zal u mogelijk ook helpen om de “chronische” aandoeningen die een gevolg zijn van een verkeerde leefstijl te beperken of zelfs uit uw leven te bannen. Hoe oud we worden weet niemand. Maar hoe we oud worden, dat is wel te beïnvloeden", zo stelt Schenk.



De tweede spreker was professor doctor Dick F. Swaab. Hij is verbonden aan het Nederlands Herseninstituut in Amsterdam. Een aantal jaren geleden kocht en las ik zijn boek "Wij zijn ons brein. Onze dochter heeft inmiddels het boek ook gelezen. Swaab moedigt de mensen om je hersenen te gebruiken! "Het stimuleren van de hersenen helpt ook om de kans op de ziekte van Alzheimer te verkleinen. Deze ziekte kan beschouwd worden als een vervroegde, versnelde veroudering van de hersenen. Wetenschappelijke onderzoeken wijzen erop dat hoe vroeger we beginnen de hersenen te stimuleren, hoe beter beschermd we lijken te worden tegen deze vervroegde veroudering. Tweetalig opgroeien en goed onderwijs in de jeugdjaren helpen bij het ontwikkelen van een sterk brein. En in het latere leven helpt een actief bestaan dat ons brein voortdurend blijft prikkelen", zo stelt Dick Swaab. Toen Swaab het had over het tweetalig opgroeien wat helpt bij het ontwikkelen van een sterk brein ontstond er geroezemoes in de zaal wat gevuld was met voornamelijk Fries publiek. De Fries is immers tweetalig opgegroeid...



De derde spreker was een popmuzikant, een gitarist die op jonge leeftijd een ernstig herseninfarct kreeg. Door het grote infarct in zijn rechter hersenhelft heeft hij functieverlies in de linkerhelft van zijn lichaam. In plaats van zijn gitaar is nu zijn stok zijn trouwe bondgenoot. Indrukwekkend om te horen hoe deze jonge man zich terugvecht in het leven. Het gebied van de muzikale beleving zetelt in de rechter hersenhelft dus in de helft die bij hem was aangedaan. Deze man liet een scan zien van zijn hersenen. Op die scan is te zien dat zijn linker hersenhelft (de gele vlekken) die functie, de beleving van muziek heeft overgenomen.



De laatste spreker was professor doctor Erik J.A. Scherder. Hij is verbonden aan de Vrije Universiteit, Klinische neuropsychologie in Amsterdam. Scherder vertelde op een boeiende en humoristische manier zijn verhaal. Scherder legde uit waarom bewegen zo goed is voor lichaam en geest. "Bij mensen – jong en oud – die lui zijn geworden, blijkt dat inderdaad het geval. Als zij weer gaan bewegen, dan verbeteren vooral de ‘executieve functies’ van onze hersenen: het vermogen tot initiatief nemen, zaken plannen, impulsen beheersen en zelfregulatie. Allemaal functies die we nodig hebben om zelfstandig te functioneren", zo is hier te lezen.



Je kunt dus eenvoudig zelf stappen ondernemen om je brein fitter te maken. Je hoeft niet naar de sportschool of te gaan joggen, 30 minuten intensief bewegen is voldoende. Het intensief bewegen moet wel van dusdanige aard zijn dat je hartslag er sneller van wordt. Hoe sneller de hartslag, hoe meer bloed er naar de hersenen worden gepompt, hoe fitter het brein wordt. Zorg wel dat die 30 minuten bewegen aansluitend wordt uitgevoerd en niet 6 keer 5 minuten. Zorg er ook voor dat je het 7 dagen per week doet, het heeft dus geen zin om 2 keer per week naar de sportschool te gaan als je op de andere 5 dagen niets doet. Door de lezing leerde ik dat, ondanks dat ik niet vaak stilzit ook voor mij hierin nog veel winst valt te behalen.

Koningsdag en de Henry Dunant in Kampen

Woensdag 27 April 2016 om 17:40

Vandaag waren we te gast in het mooie Kampen. Kampen is van oudsher een Hanzestad wat ligt aan de IJssel. We begonnen onze wandeling op de kade langs de IJssel. De weersverwachtingen waren voor deze Koningsdag "dramatisch", gelukkig viel het enorm mee.



Een blik op de Stadsbrug.



Vanaf de kade liepen we naar het centrum van Kampen. In het centrum waren allerlei activiteiten vanwege Koningsdag. We vierden vandaag de verjaardag van onze koning, maar laten we wel zijn, onze favoriet is toch koningin Maxima. ;)



In Kampen zetelt de Theologsiche Universiteit. Vandaag was er zogenaamd brand op deze universiteit.



Gelukkig was de jeugdbrandweer ter plaatse om het brandje te blussen.



Onze monarchie is regelmatig een punt van discussie, vooralsnog levert Koningsdag voor velen een vrije dag op met leuke festiviteiten.



De Kamper Oranjevereniging had goed z'n best gedaan, er waren vele activiteiten georganiseerd.






Eigenlijk kwamen we niet vanwege Koningsdag naar Kampen maar vanwege een andere redenen, het schip de Henry Dunant lag namelijk afgemeerd in Kampen.



Dit vakantieschip van het Rode Kruis vaart deze week over de Nederlandse wateren en onze dochter is aan boord als verpleegkundige. Vandaag gingen de gasten passagieren in Kampen en wij konden daar getuige van zijn. Ik heb respect voor de vrijwilligers die zich inzetten om dergelijke vakanties mogelijk te maken. Het is van 's ochtends vroeg tot 's avonds laat hard werken. Daarnaast geeft het ook energie en voldoening. Ze hebben het gezellig samen met de gasten.



Of het nu gaat om de brandjes in de theologische universiteiten, de discussie rond onze monarchie of het weer wat ze nog geen halve dag van tevoren kunnen voorspellen, je kunt je er druk over maken of je laat het allemaal langs je voorbij glijden...


Loslopen in Soester Duinen

Maandag 25 April 2016 om 17:11

In het weekend van 12 en 13 maart hadden we prachtig weer. Weer waar we nu alleen maar van kunnen dromen. We maakten met vrienden een wandeling in de Soester Duinen. Dit kleine meisje mocht uit de buggy en zelf lopen.



De Soester Duinen is een losloopgebied voor honden. De honden en hun baasjes genoten volop.



Een grote plas in de duinen was de ontmoetingsplaats.



De honden hadden contact en ook hun baasjes raakten al snel met elkaar aan de praat.








Behalve de honden vermaakten ook de beide broertjes zich in de plas.



Hun doel was dit eilandje in de plas. Na rijp beraad besloten ze de overtocht te maken naar de overkant.



Gelukt, zonder een natte broek.


Bruine kiekendief en weerbeeld eind april

Zaterdag 23 April 2016 om 18:40

Toen we op vrijdagochtend in het rietland aan het fotograferen waren zagen we de bruine kiekendief vliegen.



De bruine kiekendief was duidelijk aan het nestelen.



Hier duikt de vogel op een prooi. Op zo'n moment is het jammer dat ik niet meer zoom binnen mijn bereik heb.



Aan het einde van de dag ging ik opnieuw naar het rietland. Ik hoopte nogmaals de bruine kiekendief vast te leggen. Eigenlijk hoor je als vogelaar in een vogelkijkhut te gaan zitten in afwachting van ... Ik koos ervoor om niet in de auto te blijven zitten maar maakte een wandeling over de dijken in het rietland. Tijdens die wandeling mijmerde ik over vroeger, over de vele goede momenten die ik samen met mijn vader in het rietland doorbracht. Toen ik in de beschutting van een bosje liep vloog de bruine kiekendief over.



We hebben deze dagen te maken met te lage temperaturen voor de tijd van het jaar. Daarbij wisselen (winterse) buien en opklaringen elkaar af. Voor de fotograaf geeft dat wel een mooi beeld. Op zaterdag ging ik opnieuw naar het rietland en onderweg maakte ik deze foto.



In het rietland bleef ik in de auto zitten wachten op de bruine kiekendief. Terwijl ik daar zat te wachten en te wachten kwam er hele donkere wolken aandrijven. Ik stapte wel even uit om deze foto te maken.



Het volgende moment roffelden de hagelstenen op mijn stalen vogelkijkhut. Wat was ik blij dat ik onder dak zat. Door het open raampje maakte ik een kort filmpje van deze hagelbui. De bui trok naar het zuiden weg.



Na twee uren wachten in de auto werd mijn geduld beloond...



...de bruine kiekendief kwam overvliegen en ik kon er deze foto van maken voordat de vogel met de thermiek opsteeg tot grote hoogte.


Het riet wordt binnengehaald

Vrijdag 22 April 2016 om 21:03

Het riet wat gemaaid kon worden is gemaaid. Deze week was het moment dat het riet binnengehaald kon worden. Jan en ik hadden aangegeven dat we daar graag weer eens een fotoserie van wilden maken. De fase van het binnenhalen van het riet duurt slechts vier dagen. Het was dus even afwachten of de planning van de rietsnijders zou passen in de agenda van de fotografen. Het was vandaag extra spannend of Jan erbij zou kunnen zijn, want hij had de afgelopen week een hele slechte week. Jan zal daar vast zelf wel iets over schrijven op zijn weblog.

Uiteindelijk stonden we vanochtend met z'n drieën gewapend met camera's in het rietland, behalve Jan was namelijk ook zus Anna van de partij.


De bossen riet moeten eerst in het rietland voldoende drogen alvorens ze worden binnengehaald. Als het riet niet droog genoeg is gaan het riet in de schuur rotten. Klaas meet hier het vochtgehalte in het centrum van de bos. Het vochtpercentage is 10 procent en dat is voldoende droog.



In eerdere jaren werden de bossen stuk voor stuk op een kar geladen en werden de bossen thuis stuk voor stuk van de kar in de schuur getild. Tegenwoordig gebruikt men een ander systeem, met behulp van een bak worden de bossen riet tot een rol gevormd. De bak is o.a. voorzien van spanbanden.



Daarnaast leggen de mannen stukken touw in de gleuven van de bak.



Vervolgens laden ze de bak vol met bossen riet. De lagen worden om en om gelegd. Uiteindelijk komen er 20 bossen riet in de bak te liggen.



De spanbanden worden om de bossen riet gelegd en het geheel wordt met behulp van hydraulische kracht gespannen.



Daarna halen ze de ijzeren stangen weg en worden de touwen vastgeknoopt.



Met behulp van een vorkhef wordt de rol uit de bak getild en op de dijk gelegd.



Het rietafval wat onder de bossen riet lag wordt opgebrand en zo laten de mannen het land netjes achter.



Nadat Jan een korte fotosessie van de verrichtingen had gemaakt nam hij een wijs besluit en koos voor zijn klapstoel. Vanaf zijn hoge standpunt en met behulp van de goede zoomfunctie op zijn camera heeft Jan het geheel op afstand gadegeslagen.



Toen de mannen zeven rollen hadden klaargemaakt stapelden ze deze rollen op de kar.



Het geheel werd met behulp van sjorbanden vakkundig vastgemaakt.



Vervolgens ging de combinatie met vracht op weg naar huis en wij reden er achteraan. Thuis werden de rollen riet met behulp van een vorkheftruck in de schuur geladen. Deze actie moet met beleid worden uitgevoerd. Riet is van nature glad en ook het touw om de rol is glad. Eén verkeerde beweging en de rol begint te schuiven en alles valt uit elkaar.



Nadat de wagen was uitgeladen was het tijd voor de lunch. Ook Jan en ik konden aanschuiven aan de rijk gevulde dis van zus Anna.



Na de lunch en nadat we hadden bijgepraat reden Jan en ik naar de vogelkijkhut en de oeverzwaluwwand. Ook deze keer waren de geoorde futen binnen het bereik van onze camera's.



Vanaf de vogelkijkhut reden we om dit waterrijke gebied heen en maakten een laatste stop aan de andere kant van dit waterrijk gebied. We hoopten daar de roerdomp of purperreiger te zien. We hebben ze beide niet gezien, maar we hebben wel de roerdomp gehoord. Het was al met al een geslaagde dag.


Buienluchten en boerenzwaluwen

Maandag 18 April 2016 om 08:52

Nadat ik de fotoserie in Zwolle had gemaakt, ging ik via een omweg naar huis. Boven Steenwijk hing een fikse bui. Het was dezelfde bui die ik passeerde op de A32.





Ik kwam uit bij een bruggetje waaronder boerenzwaluwen aan het nestelen zijn.



Vorige week maandag was ik daar ook en toen heb ik een tijdje aan de slootkant gezeten en heb ik gepoogd de capriolen van de boerenzwaluwen vast te leggen.



De vogeltjes konden amper tegen de harde wind in komen.



Boerenzwaluwen vangen vliegende insecten. Ze verzamelen meestal enkele tientallen insecten in hun krop voordat ze terugkeren naar hun jongen in het nest.



Dankzij zijn lange vleugels en zijn speciale staart is de boerenzwaluw wendbaarder dan de meeste andere insectenetende vogels. De boerenzwaluw gebruikt vooral zijn staart als roer.



Het valt niet mee om die wendbare zwaluwen op de gevoelige plaat vast te leggen. Als je te ver inzoomt zijn ze zo uit je beeld verdwenen. Een spiegelreflex is handig omdat je daarmee snel kunt reageren en achter elkaar kunt klikken. Een korte sluitertijd is nodig. Een tip is om de camera te richten op een vast punt en dan maar hopen dat de zwaluwen je beeld komen binnenvliegen.


Ik moet nog even geduld hebben voordat ik jonge boerenzwaluwen - zittend op een draad - kan vastleggen, daarvoor is het nog te vroeg in het jaar. Deze foto maakte ik vorig jaar op dezelfde plaats en is volgens mij een juveniel (de veren aan de borstzijde zijn witter en de steenrode keel is wat bleker). Voor een goede determinatie moet je echter ook de staart zien. De juveniel heeft nog niet de lange, diep gevorkte staartveren van een volwassen vogel.


Feest

Zondag 17 April 2016 om 16:42

Op zondagmiddag maakte ik op verzoek een fotoserie van een familie dat een feestje vierde.


Huis te koop

Zaterdag 16 April 2016 om 13:41

In dit log schreef ik over het gezellig samenzijn van de hele famillie en de heerlijke brunch in ons ouderlijk huis. Ook de jongste spruit vermaakte zich opperbest.



Klaas is de lieveling van alle familieleden en hij vindt al die belangstelling prima.



Het is al bijna drie jaar geleden dat onze moeder en oma overleed. We missen haar nog steeds. We hebben een groepsfoto gemaakt van de kleinkinderen en achterkleinkind. Wat zou onze moeder en oma trots zijn geweest.



Het huis staat te koop en tot de tijd dat het huis is verkocht verhuren we het als vakantiewoning. Op deze website kun je er alles over lezen. Met dank aan Jan die indertijd deze website voor ons bouwde en ook onderstaande foto maakte.



Het staat op een een mooi plekje. Bij mooi weer kun je heerlijk voor het huis zitten en dan kun je genieten van het schouwspel wat aan je voorbij trekt. Als je even geen zin hebt aan het schouwspel dan kun je je terugtrekken in een rustig gedeelte van de grote tuin.


Een vervolg in het natte rietland

Woensdag 13 April 2016 om 21:34

Vanwege het mooie weer ging ik maandag o.a. naar het rietland van mijn zwager Klaas. Ik wilde wel eens kijken hoe het was afgelopen na de sessie waarbij met man en macht is gewerkt om het laatste riet eraf te krijgen. Zus Anna maakte daarvan een fotoserie die Jan vervolgens plaatste op zijn weblog.



Het resultaat viel mij enigszins tegen, door de hoge waterstand zijn de mannen genoodzaakt om - verdeeld over drie percelen - één hectare riet te laten staan.



Toen ik richting de rietsnijders liep werd ik hartelijk verwelkomd door Rhena...



...en door Kelev.



De kwaliteit van het riet van deze percelen is slecht. Het riet is te kort. Je kunt het wel zien aan het bos riet waar Klaas Jan mee bezig is. De bos is sterk kegelvormig.



De mannen zijn nu dagenlang achter elkaar bezig met het uitkammen van het afval uit het riet. Normaal gesproken verbranden ze dat afval direct. Vanwege de extreem harde wind op die bewuste maandag was dat niet vertrouwd, de vlammen zouden dan makkelijk kunnen overwaaien naar gebieden die niet verbrand moeten worden. In zo'n bult afval kun je wel even lekker ravotten met de hond.



Jan en ik hebben op onze weblogs aandacht besteed aan de oorzaak van al de hoge waterstand in het rietland. De ellende wordt veroorzaakt na de aanleg van een waterbergingsgebied, grenzend aan het rietland. Rijdend op de weg naar het rietland zie je aan de rechterkant het waterbergingsgebied, vervolgens kom je langs een enorme dijk met daarnaast een afwateringssloot. Maandag heb ik de auto stilgezet bij de dijk en heb ik een wandeling gemaakt op de dijk. Als leek vroeg ik mij af waarom er ondanks de dijk en de sloot water wegsijpelt naar het rietland?



Het antwoord kreeg ik van Klaas. Vroeger liepen de petgaten door tot aan de Wetering. Deze petgaten zijn ontstaan door afgraving van turf. Aan het begin van de twintigste eeuw begon men met de ontwatering en ontginning van dit gebied. Zie deze site. De oude waterstromen van de vroegere petgaten lopen echter nog steeds onder dit gebied. Het water in het waterbergingsgebied lekt dus onder de dijk en de afwateringssloot door weg naar het naastgelegen rietland.


Drone

Dinsdag 12 April 2016 om 20:28

Onlangs maakten we een wandeling in de Soester Duinen. Het is een prachtig natuurgebied met enorme zandvlaktes en bos. Terwijl we daar wandelden ontmoetten we een vader en zoon die daar bezig waren met een drone. De verrichtingen van vader en zoon genoten veel belangstelling. Ook wij lieten ons informeren over het gebruik van de drone.



In zijn hand had hij een afstandsbediening en een tablet. Op de tablet kon je prachtig de beelden zien die door de drone werden weergegeven. De man vertelde over de begrenzing in hoogte en in afstand.



De drone neemt in belangstelling toe sinds men de mogelijkheden kent en de drone ook betaalbaar is voor de gewone man.



Vliegen met drones valt in Nederland onder de Regeling Modelvliegen. Daarnaast kent met de Regelgeving voor drones. Ondanks deze wetgeving en regelgeving vormen de drones een gevaar voor de burgerluchtvaart, omdat mensen zich hier niet altijd aan houden. "Het is niet de vraag of er doden vallen door het gebruik van drones, het is de vraag wanneer dat gebeurt", zo werd er gesteld in deze uitzending van Nieuwsuur. Onlangs werd er nog een incident gemeld bij Schiphol. Een drone is onzichtbaar voor de radar en dat is een groot nadeel. De burgerluchtvaart pleit vooral strengere controle op het gebruik van drones en dan met name op het gebruik van grote drones. De simpele drones kunnen weinig schade aanrichten, als echter een grote drone in de propeller van een vliegtuig komt dan zijn de gevolgen niet te overzien.



De drone in de Soester Duinen was een simpel model. "Even lachen naar het vogeltje"...





Een tijdje geleden kreeg mijn zwager en zijn schoonzoon de kans om een foto- en filmcompilatie te laten maken van hun activiteiten in het rietland. Het bedrijf Koeneman luchtfoto's en -films uit Blankenham maakte deze compilatie. Het is een prachtige film geworden. Daar kunnen wij als amateur fotografen - met beide benen op de grond - niet tegenop. Hieronder heb ik enkele foto's geplaatst gemaakt door het genoemde bedrijf.





Koeneman heeft zijn drone ook nog even boven het huis van mijn zwager en zus laten vliegen. Als ik dergelijke beelden zie, dan denk ik: "Een drone lijkt me toch wel mooi".


Geoorde fuut

Maandag 11 April 2016 om 15:46

Oftewel de Black-necked Grebe of Podiceps nigricollis verblijft op dit moment in de nabijheid van de oeverzwaluwwand in De Weerribben. Ik werd hierover getipt door mijn zus, Anna. Anna hoorde het vervolgens weer van de natuurfotograaf Jan van der Knokke die ze trof in de vogelkijkhut die uitzicht biedt op de oeverzwaluwwand.


De geoorde fuut is een schaarse broedvogel, een doortrekker in vrij klein aantal en een wintervogel in zeer klein aantal, zo is er te lezen op deze site


In het zomerkleed is de geoorde fuut goed te herkennen aan de gele oorpluimen. In de winter verliest de vogel deze pluimen echter, zodat de vogel dan minder goed te herkennen is. De keel, borst en flanken zijn in de winter vaalwit van kleur in plaats van het zwart van de zomer.


De geoorde fuut bouwt een drijvend nest in kleine, ondiepe meren met een dichte begroeiing. Hoewel de jongen meteen na het uitkomen al uitstekend kunnen zwemmen, verliezen ze in het water toch te veel warmte. Om deze reden liften de jongen mee op de rug van de ouders, gedeeltelijk verstopt tussen de veren. Bij gevaar duikt de geoorde fuut onder water, waarbij de jongen gewoon op de rug blijven zitten.


De geoorde fuut is met 28 - 34 cm kleiner dan de gewone fuut die 46 - 51 cm meet. Van de geoorde fuut zijn er 500 broedparen terwijl er bij de gewone fuut 15.000 broedparen zijn.


Mijn dag was al goed begonnen met een gezellige koffietijd en lunch bij zus Anna en zoon Bert die aan het oppassen waren op ons aller oogappeltje, Klaas. Vervolgens kon ik de geoorde fuut waarnemen en vastleggen. De dag eindigde ook goed, want onze zoon slaagde vandaag in één keer voor zijn rijexamen.

Wie de jeugd heeft, heeft de toekomst...

Zaterdag 09 April 2016 om 23:07

...en dat moet muziekvereniging De Bazuin ook hebben gedacht. Een tijd geleden gingen enkele leden va de muziekvereniging met een groot aantal muziekinstrumenten naar de basisschool. Ze probeerden de leerlingen van groep 5 t/m 8 enthousiast te maken voor het bespelen van een muziekinstrument. Dit initiatief was een dusdanig succes dat er vorig weekend een voorjaarsconcert was van De Bazuin waarbij de leerlingen van de basisschool een toontje mochten meeblazen. Ik was daar op uitnodiging aanwezig als fotograaf.


Het is eerst al een kunst om geluid te krijgen uit een blaasinstrument.


De leerlingen stonden hier op volgorde en mochten om de beurt een regel blazen. Er was opperste concentratie.


Nu maar hopen dat er deze leerlingen zo enthousisst blijven en dat ze door willen gaan met musiceren en lid willen worden van De Bazuin.


Ook Jaap van Karst is ooit als kleine jongen begonnen bij De Bazuin. Hij kreeg een oorkonde vanwege 65 jaar lidmaatschap! Zijn achternaam is uiteraard niet "Van Karst", maar omdat vroeger bijna de gehele vereniging bestond uit familie met veelal dezelfde voor- en achternaam, bracht men op deze manier onderscheid aan. Karst was zijn vader. Zijn zus kreeg een speld vanwege 50 jaar musiceren.


De komende tijd heb ik weer tijd om actiever te gaan bloggen en dan kom ik ook weer bij jullie langs. Tot aan vrijdag was ik immers in de ban van de studie, op vrijdag verstuurde ik mijn derde portfolio en toetsopdracht. En hoe kan het ook na zo'n periode van buffelen ... sinds vrijdag ben ik in de ban van een virus. Met paractamol ben ik beurtelings wat op de been, zit ik in het zonnetje en lig ik op de bank. Dit log had ik afgelopen week stukje bij beetje gemaakt, vanavond heb ik nog een paar zinnen geschreven en toch maar online gezet.

Winterkoninkje bouwt een nestje

Maandag 04 April 2016 om 22:13


Ik heb in deze dagen geen tijd om te fotograferen omdat ik wederom voor een deadline zit vanwege mijn studie. De derde module is bijna afgerond en dat betekent dat we wederom een portfolio en eindopdracht moeten inleveren. De studie - Praktijkopleider zorg en welzijn - is heel interessant en direct toepasbaar voor mij op de werkvloer, echter het maken van een portfolio en eindopdracht is een hele kluif.

Het verhaal van de wateroverlast in het rietland heeft een vervolg gekregen bij mijn fotomaatje Jan. Jan is vorige week vrijdag vanuit Fryslân op eigen houtje naar de Kop van Overijssel gereden en heeft het rietland kunnen vinden zonder Jetske en TomTom. ;) Wat betreft het geploeter in het rietland ten gevolge van de wateroverlast verwijs ik jullie naar de treffende beelden en woorden op het weblog van Jan en wel naar deze serie, deze serie en deze serie.



Het logje over de winterkoninkje die een nestje aan het bouwen was had ik al in een eerder stadium in de grondverf gezet. Het aflakken deed ik vanavond in een verloren uurtje.

Het verhaal gaat dat de winterkoning, die toen nog geen winterkoning heette, bij een wedstrijd om het koningsschap der vogels op een slimme manier won. De vogels besloten een wedstrijd te organiseren en de vogel die het hoogst kon vliegen zou koning worden. De winterkoning schatte zo in dat hij kansloos was, tenzij hij een list verzon. Hij verstopte zich in de veren van de arend en toen de arend niet meer hoger kon komen, begon de winterkoning aan zijn vlucht. Sindsdien houdt hij van trots zijn staartje omhoog...


Het winterkoninkje bouwt een nestje in de klimhortensia bij onze voordeur, aan de zuidkant van het huis.


Voor het nestje gebruikt hij mos wat hij haalt aan de noordkant van ons huis. Vanuit de woonkamer maakte ik deze foto.




Om foto's te kunnen maken van het winterkoninkje bij de klimhortensia verschanste ik mij in de auto op onze oprit. De auto is een prima vogelkijkhut, zelfs het raampje kon ik laten zakken zonder dat ik het vogeltje verstoorde.


Het koepelvormige nest, bestaande uit mos, bladeren en gras, wordt gemaakt in dichte struikgewassen, in houtstapels, maar ook in klimophagen. Het mannetje maakt meerdere nesten, waarna het vrouwtje uiteindelijk één nest uitkiest om in te broeden.


Als het vrouwtje op de eieren zit, probeert het mannetje een ander vrouwtje te lokken in één van de andere nesten. Maar zo ver is het nog niet, eerst moet het interieur nog klaar.


Aan het einde van de middag zong het mannetje het hoogste lied. Dit was vast om de vrouwtjes te lokken.



Donkere wolken...

Vrijdag 01 April 2016 om 10:13

Vandaag is het vervolg op het logje van tweede paasdag.
Donkere wolken pakken zich samen boven het riet en de hoofden van de rietsnijders.


Ik zal eerst iets vertellen over de voorgeschiedenis. Aan Wetering West heeft men het grootste waterbergingsgebied van Overijssel gemaakt. Wetering West is samen met Wetering Oost één van de grootste gestuurde waterbergingsgebieden in Nederland. De beide bekkens hebben een opslagcapaciteit van 2,5 miljoen kubieke meter water. Daarnaast verbindt de polder Wetering West de natuurgebieden: de Weerribben en de Wieden. In maart 2013 maakte ik een fotoserie van het project Noordwest Overijssel en maakte daar dit logje over.


Er zijn waterbergingsgebieden die normaal gesproken droog staan en die men als waterberging gebruikt op het moment dat er extreem hoog water is. En er zijn waterbergingsgebieden die voortdurend gevuld zijn met water en die verder gevuld worden bij extreem hoog water. Het waterbergingsgebied aan Wetering West betreft het laatste. Een proef met de waterinlaat in februari 2015 mislukte, men moest de waterinlaat staken vanwege een afbrokkelende kade, zie dit logje.


In het voortraject rezen er vragen over wat dit plan voor gevolgen zou hebben voor de omliggende landerijen. Op een vergadering werd deze vraag gesteld door de eigenaar van een aangrenzend perceel. Het was ook meteen de laatste keer dat betrokkenen aanwezig mochten zijn. De vraag betrof de kweldruk. Kwel ontstaat door een ondergrondse waterstroom van een hoger gelegen gebied naar een lager gelegen gebied. Hoe meer doorlatend de grond is hoe meer water er doorheen stroomt. Omdat we in dit gebied te maken hebben met veengrond sijpelt het water gemakkelijk van dit watergebied naar de omliggende rietlanden van Staatsbosbeheer. In het voortraject heeft Waterschap Reest en Wieden, Staatsbosbeheer gewaarschuwd voor het ontstaan van kweldruk. "Staatsbosbeheer vond dit geen probleem", aldus het Waterschap.


Na een aantal jaren wordt vrees bewaarheid, het waterpeil in het rietland is fors gestegen. Deze stijging van het waterpeil heeft desatreuze gevolgen voor de opbrengst het rietland. Bij het perceel op de foto is het nog wel gelukt om het riet te maaien.


Bij andere percelen staat het water zo hoog dat men niet eens het riet kan maaien.


Mijn zwager heeft een aantal pompen gehuurd en die staan nu in het rietland te pompen. Per pomp wordt 30 kuub water per uur weggepompt.


De pompen kunnen niet onbeheerd blijven draaien. In de kragge zit veel materiaal wat het rooster kan verstoppen. Het rooster moet dan zo snel mogelijk worden schoongemaakt, want de pomp mag niet "droog staan".


Gewone laarzen zijn bij dit project niet voldoende, mijn zwager heeft dan ook lieslaarzen aan. Reken maar dat het zwaar lopen is.


De grootste puzzel bij het water pompen is waar je het water naartoe moet pompen zonder dat je er weer opnieuw last van krijgt. Tientallen meters slang zijn daarvoor nodig.


Overheidsinstanties hebben het plan bedacht en uitgevoerd. Er is geen rekening gehouden met de "gewone" man die hard moet werken voor zijn boterham. Veel mensen denken dat de rietsnijders dit er zo even bij doen en dat het een extra inkomen is bovenop het normale salaris, maar dat is zeker niet het geval. Vele rietsnijders moeten het voor het grootste gedeelte hebben van dit inkomen.


Als je dan uitkijkt over dit rietland en je vraagt je af of dit riet er nog wel ooit afkomt, dit jaar en in de volgende jaren, dan kun je wel huilen van onmacht. Zeker de boeren die hier meelezen die kennen dat gevoel: "Het breekt je bij de handen af". Alle investeringen - zoals het afplaggen in 2009 - zijn voor niets geweest. De onderhandelingen met het Waterschap en Staatsbosbeheer zijn nog in volle gang. Het is te hopen dat er een goede regeling wordt getroffen voor de gedupeerde rietsnijders


Naschrift van Anna: "Woensdag zou er weer gepompt worden. Wat bleek, het water stond weer bijna net zo hoog als voorheen. Men had de waterklep van de waterberging opengezet om meer water in het bassin te krijgen. Terug bij af dus. Klaas heeft direct contact gezocht met Waterschap en Staatsbosbeheer. Men erkent het probleem en schrokken dat het probleem al zo groot is. Er wordt gezocht naar een oplossing. Morgen gaan ze met 8 man sterk aan het werk. Nog wel de moeite om te komen met je camera"