Vrijdag 27 Januari 2012 om 20:09
Gistermorgen is na een afnemende gezondheid plotseling overleden de lieve moeder van mijn man, mijn lieve schoonmoeder en lieve oma van onze kinderen.
Bovenstaande foto (destijds door mij gemaakt en nu door mij bewerkt) staat in het gezichtenboek van onze kerk. Mijn schoonmoeder, altijd geïnteresseerd in haar medemens, was een groot voorstander van het gezichtenboek. Vandaag werd er een splinternieuw exemplaar bij haar thuis bezorgd. Ze staat er nog in...
Het zijn intensieve dagen, maar ook heel waardevol.
Woensdag 25 Januari 2012 om 21:28
Gisteren ben ik samen met mijn Fries fotomaatje op stap geweest in de provincie Friesland. Omdat Jan zijn krachten moest sparen voor het verwachtte poollicht hebben we geen lange fotokuier gemaakt. We hebben rondgereden door het mooie Friese land en zijn hier en daar gestopt om foto's te maken.
Jan heeft mij op plaatsen gebracht waar ik nog niet eerder was geweest. Onze eerste stop was bij de kerk in Oudega. We liepen rond de kerk, over het kerkhof.
Ik had hier meer foto's daarvan willen laten zien, maar op dit moment ondervindt ik problemen met Lightroom. Sinds enige tijd fotografeer ik in RAW en bewerk de foto's eerst in Lightroom. Het programma Lightroom vertoont sinds een week kuren. Morgen zal onze zoon er verder naar kijken en zonodig het programma opnieuw installeren. Hij heeft morgen wellicht een beetje extra tijd (t.n.t. een tussenuur en hij hoopt dat daarom het laatste uur uitvalt) vanwege de stakende leerkrachten.
Wordt hoop ik vervolgd.
Maandag 23 Januari 2012 om 11:42
In 1 minuut gooit de shovel 1 kuub zand op de aanhanger...
Ik ben wat langer bezig om het zand er weer af te krijgen en naar de achtertuin te kruien.
Tussen de buien door en anders maar tijdens de buien, tenslotte ben ik niet van suiker.
In navolging op het bouwen van het tuinhuis en het verwijderen van het klimrek en glijbaan ben ik bezig met nog een flinke grondverzetklus. Achter de vijver moet een pad van 80 centimeter breed en 5 meter lang omgelegd worden. Vrijdag heb ik daar de zwarte grond weggespit, vandaag kan het straatzand erin. Op het stuk grond wat vrijkomt komt straks een tuinkas te staan. Ook het straten doe ik zelf. Het houdt me mooi van de straat of ... juist erop. 
Vrijdag 20 Januari 2012 om 09:14
In onze omgeving zijn veel zwerfkeien te vinden. De vorige eigenaar, tevens de bouwer van ons huis maakte hier een muurtje van om de voortuin.
Gisteravond kwam er een taxi bij ons thuis. Vanuit het raam zagen we dat de taxichauffeur nogal raar aan het manoeuvreren was. Een kwartiertje later liep ik naar onze brievenbus en zag tot mijn grote schrik en verbazing een gedeelte van ons muurtje omver liggen.
Dit moet de taxichauffeur toch bemerkt hebben en in ieder geval flink schade aan de auto hebben. We hebben direct de taxicentrale gebeld, wordt vervolgd.
Zondag 15 Januari 2012 om 19:45
Onze dochter en ik gingen vanmiddag op bezoek bij mijn moeder. Vanwege het prachtige weer leek het ons een goed plan om te gaan wandelen.
Oma had de schoenen zelf aangedaan en de veters gestrikt. Buiten op het bankje vond ze echter dat de veters wat losser moesten, maar toen wist ze plotseling niet meer hoe ze de veters moest strikken. Gelukkig was daar haar behulpzame kleindochter.
We begonnen onze wandeling door het centrum. Dit bordje met de klinkende naam: "Heilige Geeststeeg", was geen garantie dat het niet ten prooi zou vallen aan vandalen...
Ik heb enkele dingen gefotografeerd die mijn moeder opvielen. "Wat een lief koppie", zei ze bij het zien van deze paspop.
Bij dit jaartal hebben we een tijd staan te puzzelen. Mijn moeder kwam een heel eind, maar ze wist het niet helemaal. Weten jullie om welk jaartal het gaat? Ik weet het nu met behulp van Google.
Een bijzondere muurschildering.
Een imposante kerk.
We maakten een rondje om de kerk.
Toen we weer terug kwamen bij haar appartement dronken we met elkaar koffie en thee. Mijn moeder kan daar zo van genieten en vooral van dat lekkers bij de koffie. Ze zegt dan tegen haar kleindochter: "Zullen we nog een koek nemen". Waarbij ik dan protesteer, omdat ik één dikke koek en een stukje slagroomtaart wel genoeg vindt. Mijn moeder lacht dan maar wat en zegt dan dat wij dat vroeger inderdaad niet mochten. Nee inderdaad, de gevleugelde woorden van mijn moeder waren vroeger: "Het is hier niet om het opvreten te doen".
Ze vindt het zo gezellig als we er zijn. Zoals ze dan zegt: "Een dag met een gouden randje".
Op de terugreis maakte ik nog enkele foto's van het goudgekleurde riet.
Allemaal een goede (werk)week gewenst.
