Hanny: Als je in zo'n omgeving k… Jetske: @Annemarie, in november z… Annemarie: Het ziet er behoorlijk dr… Fenny: Dat is boffen om zo'n fot… antsje: Mooie foto's
Overal staa… boomkruiper: Ach ieder jaar opnieuw is… boomkruiper: Prachtige macro's Jetske.… Henk Jonkvorst: een lesje in diafragma en… Annemarie: Het zijn geweldige bloeme… Tiny: De orchis is prachtig,maa…
Ik neem jullie nog even weer mee naar Turkije, we gaan een fotorondje maken door de tuin van ons residence c.q. hotel.
We konden kiezen uit 7 zwembaden.
De tuin stond vol met papegaaiplanten.
Een waterpijpje roken?
De tuin was aangelegd in Indonesische stijl.
Het was 1 mei. Die avond zou er een groot spektakel zijn in de tuin van ons hotel, vanwege de opening van het seizoen. De voorbereidingen waren in volle gang, kosten noch moeite werden gespaard.
De koelers en de flessen voor de cocktails stonden klaar.
"Al bijna zes jaar trekken mijn fotomaatje en ik er regelmatig samen een dagje op uit om afwisselend in Fryslân en in de kop van Overijssel wat natuurfoto’s te maken. Vandaag was Drachten onze uitvalsbasis. Op basis van het weerbeeld en de gesteldheid van mijn benen stelde ik voor om er een dagje met wat bermtoerisme van te maken", schreef Jan op zijn weblog. Ideaal zo'n fotomaatje, zelfs zijn tekst kan ik gebruiken.
Na de koffie en de heerlijke, door Aafje, gebakken kruidcake lieten we Aafje alleen om onze gezamenlijke fotokuier te beginnen. Het was een goed idee van Jan om naar de berm vol met bloemen te rijden bij het Weinterper Skar.
Het was niet echt zonnig en er was veel wind, een lastige combinatie voor macrofotografie. De hoeveelheid licht viel echter enorm mee. Ik had mijn Canon 20D (van een vorige fotosessie) nog op ISO 800 staan en in mijn venster zag ik dat het diafragmagetal bij een sluitertijd van 1/125 erg hoog was oftewel een hele grote scherpte/diepte. Daarbij krijg je dan een rommelige achtergrond waarbij het onderwerp niet echt centraal staat.
Het ISO getal kon dus wel flink naar beneden evenals het diafragmagetal. Dat gaf in ieder geval al een veel egalere achtergrond.
En het ging niet ten koste van de scherpte van de grijze variant van de Jackson 5
Genoeg uitgebloeide paardenbloemen gezien, daar kwamen we tenslotte niet voor, want die hebben we in de Kop van Overijssel ook wel.
Op de al eerder genoemde dienstenveiling van onze kerk had ik ook een avondrondvaart door De Wieden gekocht.
Vrijdagavond was het dan zover, tegen half acht gingen we aan boord bij Jan in het dorpje Dwarsgracht.
Met een rustig gangetje trokken de huizen aan ons voorbij, de een wat ouder...
...en de ander wat mooier.
We troffen het enorm met het weer, we kregen de hele avond prachtige luchten te zien. Op de foto een stukje afgeplagd rietland.
Jan liet ons uitstappen op een stuk land wat bezaaid was met bloemen. Het advies om laarzen aan te doen was hiervoor niet voor niets, heerlijk zompen door de kragge. Vooral de geur erbij vind ik zo heerlijk. Voor mij is dat een stukje nostalgie, omdat ik vroeger vaak met mijn vader mee ging naar het rietland.
Vroeger woonden er in Dwarsgracht vele beroepsvissers, nu woont er nog 1 visser. In zijn tuin staan nog vele "Foekestok'n te wachten voor gebruik. Deze stokken worden gebruikt om de fuiken in het water op de plaats te houden.
Jan maait in het winter zijn riet, in het voorjaar bindt hij dit riet op tot kleine bosjes en in de zomer maait Jan de percelen voor natuurmonumenten. Het buitenwerk het gehele jaar door, klinkt voor ons geweldig, maar ook hierin geldt dat het gras van de ander vaak groener lijkt...
Veenpluis.
Achter ons zag de lucht er soms dreigend uit, maar we hebben geen spat regen gehad. De zon kwam er juist regelmatig bij.
Wij gingen in de boot vaak opstaan en belemmerden daarbij het zicht van Jan. Op onze vraag of we teveel in zijn gezichtsveld stonden merkte Jan op: "Is geen probleem hoor, ik kan deze sloten ook met de ogen dicht bevaren".
Wel een raar gezicht als je midden in het natuurgebied een verkeerslicht ziet. Op deze plaats kan men een schot oplaten en uiteraard gaat het licht dan op rood. Het water hierachter is enorm helder en dat wil men graag zo houden. Als het noodzakelijk is om bij een lage waterstand water vanuit het IJsselmeer het gebied in te pompen dan wordt het schot naar boven (het schot rust nu op de bodem) gedaan. Dit is omdat het water van het IJsselmeer vies is.
Dit is niet het enige schot, rond het gehele gebied zijn deze voorzieningen geplaatst. Jan vertelde ons dat het niet afdoende is gebleken, het vieze water vindt zich, ondanks de schotten, toch een weg naar dat gebied.
Het hoeft hier vast geen betoog dat wij tijdens de rondvaart enorm genoten. We zagen watervogels, reeën, ooievaars, een nest van een nijlgans en een muskusrattenval en nog veel meer.
Een kenmerkend beeld in dit gebied: bossen riet die wachten op vervoer naar huis, een werkeloze watermolen en een oude tractor die water op het rietland pompt.
De zon zakte langzaam achter de wolken.
Ik was blij met mijn handschoenen, fleecevest en jas. Ik had zelfs nog 2 reservejassen in de tas, die ik kon aanbieden aan een jonge fotografe die het koud had.
In pastel.
En na deze prachtige tocht wachtte ons bij de gastvrouw warme koffie en wat lekkers erbij.
Tot slot nog een korte impressie op film. Het was dus geen fluisterboot, maar met deze 15 pk konden we in ieder geval tussen de fotostops door vele kilometers afleggen.
Jan en Henny, ontzettend bedankt voor deze geweldige avond.
Vanochtend had om 6 uur had Jan een rondvaart met de tweede groep. Ook toen troffen ze het goed met het weer.
Het mooiste van het thuiskomen vinden we altijd een rondje door de tuin en zien hoe alles gegroeid is en bloeit. De appelbloesem is zelfs al op z'n retour. Het verraste ons aangenaam dat er zoveel bloesem aan de fruitbomen zit, we dachten dat de fruitbomen na de enorme oogst van vorig jaar wel een beurtjaar zouden hebben.
Ook zijn er enkele teleurstellingen in de tuin, de vijg is doodgevroren evenals de vlinderstruiken en de meeste bamboe. Er is van 't winter een rare vorst geweest.
Onze schildpadden waren tijdens de vakantie niet weggelopen. Dat is ons namelijk vorig jaar tijdens de voorjaarsvakantie overkomen.
Dit zijn dus twee nieuwe exemplaren, de andere waren spoorloos verdwenen
Het was vandaag een prachtige voorjaarsdag en alsof ik dat al heb gevoeld, ik stond om half zeven al naast mijn bed. Op mijn vrije dag wilde ik namelijk heel veel doen. Tijdens het snoeien van de klimhortensia en het wassen van de ramen zag ik dat er luis zat op de hulst. En waar luis zit zijn ook mieren. De luizen werden driftig gemolken. Het viel nog niet mee om die vlugge melkers scherp op de foto te krijgen.
Vele mensen hebben een huiskat, welnu wij hebben een tuinkat. Al een jaar bezoekt dit beestje (zonder eigenaar) onze tuin. De poes eet mee met de kippen en drinkt uit onze vijver. Het is een zachtaardig beestje die geen kip en vis kwaad doet. Toen ik zo druk was met het vastleggen van de luizen en de mieren kwam ze langslopen en keek me verbaasd aan.
Vanmiddag heb ik een grote klus aangepakt. Het zandbed waar de tuinkas komt was goed ingeregend en nu was het tijd om deze waterpas te maken. Het bestaande tuinpad moest in verband met de nieuwe kas opgeschoven worden. De koppelstones lagen al een paar maanden in de borders te wachten.
Vandaag was het dan zover, op een egaal zandbed kon ik de koppelstones gemakkelijk neervleien.
Onze zoon maakte de foto.
Op het zandbed naast het pad komen grindtegels te liggen als ondergrond onder de kas. In de kas werken we dus niet in de volle grond maar gaan we alles verbouwen en zaaien in potten en zaaibedden. En het geheel zal zoveel mogelijk geplaatst worden op stahoogte.
